مسئول و مشاور فرهنگی علی فتح الله زاده در باشگاه استقلال با حضور در ایسنا تلاش کرد تا چهره ی دیگر فوتبالیست ها را نشان دهد.

به گزارش افکارنیوز ، مسئول و مشاور فرهنگی علی فتح الله زاده در باشگاه استقلال با حضور در ایسنا تلاش کرد تا چهره ی دیگر فوتبالیست ها را نشان دهد. او که نهمین سال حضورش را در استقلال تجربه می کند می گوید بسیاری از بازیکنان فوتبال علاقمند به حضور در کارهای خیریه هستند اما کسی نیست که آنها را به این مسیر هدایت کند. او از دست به خیر بودن برخی بازیکنان استقلال مثل صادقی، برهانی، نکونام، رحمتی، حیدری و… با سرمربی این تیم گفت و افزود که مواردی دیگر هم هستند که او به خاطر ندارد.

حجت الاسلام احمد مالک مشاور فرهنگی باشگاه استقلال از بازیکنان استقلال چهره ای متفاوت نشان داد. این گفت وگو را می خوانید:

* اگر موافق باشید از اینجا شروع کنیم که چرا کارهای فرهنگی در باشگاه های ما نقش چندانی ندارند. به عبارت بهتر تنها نام باشگاه های ایران فرهنگی ورزشی است و در عمل ما شاهد نقش فرهنگ در آنها به شکل مطلوب نیستیم.

دلیل اصلی آن تغییر و تحولات مدیریتی در باشگاه هاست. از سویی هر سال تعداد زیادی بازیکن از تیم ها جدا می شوند و به تیمی دیگر می پیوندند. به همین دلیل کار بلند مدت نمی توان کرد و اینجا تنها نتیجه گرفتن مهم می شود. ثبات مدیریت به طور کلی نتایج مثبتی به همراه دارد. من این صحبت را به دلیل رفاقتم با فتح الله زاده نمی گویم اما الان ایشان سه سال است که در استقلال هستند و اگر به کمپ شادروان حجازی بروید می بینید که آنجا چمن مصنوعی و طبیعی بسیار خوبی دارد. در سکوها صندلی گذاشته اند و به رختکن آن رسیدگی های لازم صورت گرفته است. این درحالی است که در گذشته استقلال همیشه و هر روز به دنبال زمین بود و اجاره بهای سنگینی هم برای آن پرداخت می کرد. فتح الله زاده توانسته با قلعه نویی و مظلومی جام بگیرد و این نتیجه همان ثبات مدیریتی است که به شما گفتم. همین ثبات مدیریت در دراز مدت می تواند موجب نتایج کارهای فرهنگی هم شود.

* با این اوصاف کار بلند مدت فرهنگی را خود شما هم نتوانسته اید در استقلال نهادینه کنید.

من خودم بچه محله آذری تهران هستم و به همین دلیل براحتی زبان بازیکنان را می فهمم. شاید باور نکنید اما ۲۴ ساعت قبل از بازی استرس شدیدی به بازیکنان منتقل می شود و در اینجا روحیه دادن مسئله اصلی است. اگر من توانسته باشم در طول فصل به لحاظ روحی روی بازیکنان کار کنم و این مشکل را حل کنم توانسته ام تا حدی به تیم کمک کنم. استقلال در دو سال اخیر به لحاظ حاشیه بسیار آرام بوده و چرا کسی نمی پرسد این مسئله از کجا ناشی است؟ متاسفانه رسانه ها به دنبال حواشی مثبت نیستند و همه به دنبال حواشی خبرساز هستند. ما کارهای فرهنگی را در باشگاه انجام می دهیم اما قبول کنید برای کارهای بلند مدت مشکلات و موانعی وجود دارد که به راحتی قابل حل شدن نیستند.

* اما دید جمع زیادی از علاقمندان به فوتبال این است که بسیاری از این بازیکنان رقم های بسیار بالایی را دریافت می کنند که با سطح زندگی بیشتر افراد در ایران سازگاری ندارد.

حرف شما را قبول ندارم. در همین شهریار تهران، یک معامله صورت می گیرد که ۱۰۰ الی ۲۰۰ میلیون تومان بابت آن به مشاور املاک پول می رسد اما کسی آن را نمی بیند. دلیل این امر هم این است که بازیکنان در چشم هستند ولی آن مشاور املاک در چشم نیست. مردم به بازیکنان به شکل اسطوره نگاه می کنند و فکر می کنند درآمدشان هم اسطوره ایست.


* اینکه فلان بازیکن نسبتا معمولی یک میلیارد و دویست میلیون تومان می گیرد، اسطوره ای نیست؟

پس شما پاسخ بدید که کدام کار زمانش پنج الی هفت سال است؟ یک فوتبالیست شاید در یک دقیقه از بازی جوری صدمه ببیند که هیچگاه نتواند بازی کند. همین امید روانخواه را ببینید یا اصغر طالب نسب را نگاه کنید و ببینید الان کجا هستند و چه می کنند؟ آیا کسی آنها را بیمه می کند؟ مگر عمر فوتبالی یک فوتبالیست چقدر است؟ برخی از این بازیکنان که قبلا در استقلال بوده اند الان به دنبال دریافت طلب چهار- پنج میلیونی شان از استقلال هستند و تا این حد دچار مشکل مالی هستند. مردم اگر تصورشان این است که آنها خیلی پولدار هستند به این هم فکر بکنند که آنها در لحظه لحظه زندگی و کارشان دلهره دارند. من فوتبالیستی را می شناسم که دو، سه سال پیش به خاطر چهل میلیون، صاحب خانه اش نزدیک بود اسباب و اثاثیه اش را به بیرون و در خیابان بریزد. چرا وقتی می خواهند از پولدار بودن بازیکنان صحبت کنند، تنها از استقلال و پرسپولیس اسم می آید؟ چرا از سایر تیم ها کسی صحبت نمی کند و نمی گوید فلان تیم هم به بازیکنانش پول زیادی می دهد؟ باید قبول کنیم که این دو تیم سکوی چهره شدن هستند و به همین دلیل قضاوت های غیرمنصفانه نسبت به آنها صورت می گیرد.

* بگذریم، وارد بحث کارهای خیر بازیکنان شویم. پیشنهاد دهنده این کارها خود آنها هستند یا شما به عنوان مسئول فرهنگی این کار را می کنید؟

هردو مورد اتفاق می افتد. یک سری از کارها با پیشنهاد ماست. مثل کمک به زلزله زدگان، رفتن به بهزیستی، سر زدن به کودکان کار و بیمارستان ها و کمک مالی به افراد نیازمند در این مراکز. برخی اوقات هم خودشان پیشنهاد می دهند و ما پیگیر ماجرا می شویم. مثلا بازیکنی در استقلال هست که با همسرش به من زنگ زدند و گفتند که علاقمندند هزینه و خرجی دو، سه بچه بی سرپرست را پرداخت کنند.

* احتمالا امیر حسین صادقی نیست؟

بله ایشان هستند. او یک عطر از مکه دارد که قبل از هر بازی به خودش می زند و در کنار سجاده نمازش آن را قرار می دهد. متاسفانه مردم ما این چیزها را نمی دانند و این درحالیست که اکثر بازیکنان استقلال نماز خوان هستند. مثلا خود امیر قلعه نویی بخاطر ارتباط نزدیکی که با من دارد و به واسطه اعتمادش، مبلغی را همیشه در اختیار من قرار می دهد تا اگر مراجعه کننده ای به او مراجعه کرد، نامه ای به من بدهد و من پس از بررسی های لازم و در صورتی که تشخیص دهم آن فرد سزاوار کمک است، به او کمکی می کنم. این اخلاق قلعه نویی زمانی که در استقلال هم نبود، وجود داشت و آن زمان هم با من ارتباط داشت. بارها شده که قلعه نویی شنیده که یک هیات مذهی بخاری ندارد و بسیار سرد است و به من زنگ زده که مالک برو ببین اگر اینگونه است، از آن پول بخاری تهیه کن و به آنجا بده. یا ولیمه ای به آن هیات از طرف من بده. امثال نکونام، برهانی و روانخواه هم بارها به مکانی هایی شبیه محک کمک مالی کرده اند. یا حتی صادقی که او هم دراین جمع حضور دارد و مجتبی جباری هم پیش از خروج از ایران یکی از کسانی بود که هر ماه مبلغی می داد تا من به نیازمندان مواد غذایی برسانم. این کار را جباری در ماه رمضان بیشتر انجام می داد.

* شما نیازمندان را می شناسید؟

من یک لیست از کسانی که نیازمند هستم دارم که کمک های مالی و غذایی بازیکنان را به آنها می رسانم. مثلا خسرو حیدری بیشتر علاقمند است تا در اعانه گوشت وارد شود. او گوشت را به من می دهد و من آن را بین همان نیازمندان پخش می کنم. بارها شده که آرش برهانی به من زنگ زده که یک گوسفند را از طرف من ذبح کن و گوشتش را به کسانی که می شناسی و مستحق هستند بده. من در استقلال هستم و درباره بازیکنان استقلال این صحبت ها را می کنم و این به این معنا نیست که سایر تیم ها از این دست کارها نمی کنند. قطعا در تیم های دیگر هم چنین افرادی حضور دارند که من اطلاعی ندارم و خیلی از همین بازیکنان استقلال هم هستند که کارهای خیر انجام می دهند و من در جریانش نیستم.

* قطعا همینطور است، لطفا ادامه دهید.

نمونه دیگری که الان به ذهنم آمد، سیدمهدی رحمتی است. او از سادات است و آنها معمولا اعتقاداتشان خاص تر از سایرین است. حتما می دانید که او خادم افتخاری حرم امام رضا هم هست. او در کار خیر واقعا زبانزد است. بطور کلی بازیکنانی مثل مجیدی، رحمتی و جباری که محبوب تر از سایر بازیکنان هستند، مراجعه کننده بیشتری هم دارند. مثلا ما یک بیمار کلیوی داشتیم که در استادیوم هم یکبار او را آوردیم و رحمتی کلیه هزینه های او را تقبل کرد. هرچند علیرضا حقیقی بازیکن استقلال نیست اما من در جریان هستم که او هم دست در کمک به سازمان های خیریه دارد و کمک زیادی به آنها می کند.


* چند درصد از بازیکنان به این سمت گرایش دارند؟

من فکر می کنم چیزی حدود ۹۰ درصد بازیکنان علاقمند به کارهای خیریه هستند اما چون زمینه فراهم نیست و آنها کسی را نمی شناسند نمی توانند وارد کار شوند. اگر در هر باشگاهی کسی باشد که به این سمت آنها را هدایت کند و پول و مواد غذایی را به افراد مستحقش برساند، آنها بیشتر وارد کار می شوند و استقبال بهتری می کنند. من اعتقاد دارم اگر زمینه فراهم شود، آنها می آیند و وارد کار می شوند. شما برنامه ۹۰ دوشنبه پیش را حتما دیدید، آنجا کودکان کار و خیابان را نشان دادند که بی سرپرست یا بد سرپرست بودند و بعد از تمام شدن آن آیتم افراد ورزشی زیادی به این برنامه زنگ زدند و گفتند که می خواهند کمک کنند. دغدغه منِ فرهنگی این است که چرا باید این مقوله را از طریق یک برنامه تلویزیونی همه بفهمند؟ این مسائل گردن ما مسئولان فرهنگی باشگاه هاست. او باید با بازیکنان ارتباط بگیرد و آنها را خودش به این لینک ها وصل کند نه اینکه یک برنامه چیزی نشان دهد و تازه عده ای متوجه شوند که این مشکلات هم وجود دارد. من به دلیل حضور نسبتا طولانی مدتم در استقلال، توانسته ام اعتماد بازیکنان را جلب کنم و آنها را به این زمینه ها لینک کنم. بارها شده است که بازیکنان به من گفته اند که مالک اگر دانشجویی سراغت آمد که مشکل مالی داشت، به ما خبر بده تا در هزینه های تحصیلی کمکش کنیم. یا اگر معلولی سراغت آمد به ما معرفیش کن. یا مورد هم داشته ایم که اگر از سادات فقیر به تو مراجعه کردند به ما معرفیش کن.

* مورد داشته اید که جهیزیه داده باشد؟

بله، خود آرش برهانی دو سال پیش بود که شب عید یک وانت پر از وسایل جهیزیه بار زده بود و برایم فرستاد تا به فردی که عروسیش در همان ایام بود برسانم. من حتی مورد زندانی هم در خاطرم هست. مثلا قلعه نویی برای چند زندانی که بخاطر چک در زندان بودند، مبلغی را پرداخت کرد تا آنها به جامعه سریعتر برگردند. البته ما تحقیق کرده بودیم و بی تقصیر بودن این افراد برایمان احراز شده بود.

* این مبالغ کمکی که بطور کلی گفتید در چه حدودی مبلغی ای است؟

از صد هزار تومان بگیرید تا پنج، شش میلیون تومان.


* به عنوان نکته آخر اگر چیزی مانده بفرمائید.

اگر مسئولان فرهنگی مطمئن باشند که مدیرعامل همیشگی است و مدت زمان طولانی ای در راس تیم باقی می ماند، موفقیت کارهای فرهنگی حتمی است. مشکل دوم کمیته های فرهنگی باشگاه ها بحث مالی است. متاسفانه بودجه خاصی به این بخش ها پرداخت نمی شود و این درحالی است که اگر دست ما باز باشد می توانیم کلاس های خوب با اساتید خوب برگزار کنیم. از طرفی وقتی من بدانم که مدیر بالای سرم به این مسائل علاقمند است، راحت تر کار می کنم و اهدافم را بهتر اجرایی می کنم.

* فتح الله زاده علاقمند است؟

بله، او به دلیل حضور طولانی مدت در فوتبال این مسائل را می فهمد. او آنچه که در توانش باشد و بدرد من بخورد را به من می دهد. او با وجود بی پولی استقلال بودجه مختصری را می دهد تا کارها انجام شود. این درحالی است که ما در استقلال مدیرعاملی داشتیم که سختش بود با من راه برود چه برسد به اینکه درباره این مسائل جلسه بگذارد و با من صحبت کند.
در کانال تلگرام لرستان خبر عضو شوید

نظرات