ارسال نظر

معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه لرستان :

من هستم پس می اندیشم

لرستان خبر: عضو هیات علمی دانشگاه لرستان در جمع استادان بسیجی دانشگاه لرستان که در جلسه حلقه صالحین گرد هم آمده بودند گفت: خطای بزرگ معرفت شناسانه غرب در این مساله بود که مبنا را بر اندیشیدن محض قرار داد و در این راستا دکارت نیز گفت: « من می اندیشم پس هستم» در حالیکه می بایست عنوان می شد:« من هستم پس می اندیشم»

به گزارش خبرگزاری لرستان خبر، حجت الاسلام و المسلمین خدایی با اشاره به کالبد شکافی معرفت و تشریح معانی لغوی و اصطلاحی آن افزود : این کلمه از ریشه عرف به مفهوم شناخت و آگاهی برآمده و در لغت نامه دهخدا نیز به معنی آگاهی و علم بکار رفته است و اولین بار در تاریخ اندیشه بشری در کتاب جمهوری افلاطون بدان اشاره شده است .

وی گفت : در نگاه افلاطون که به روایت از سقراط مطرح شده است معرفت عبارتست از : « باور صادق موجه » که باور یعنی ارتباط نفس با آن گزاره زمانی معرفت محسوب می شود که یقیین را در پی داشته باشد و صادق نیز به این معنی است که از صدق و راستی برخوردار بوده باشد و موجه یعنی اینکه قابل استدلال آوری و مدلل باشد .

این استاد دانشگاه به بیان وجود دو نوع معرفت درجه یک و دو پرداخت و گفت : معرفت از موضوعات علوم مانند شیمی ، فیزیک و یا از خود دین معرفت درجه یک است و معرفتی که به این شناخت آگاهی پیدا کنیم ، معرفت درجه دو است .

حجت الاسلام خدایی در ادامه به تعریف دین پرداخت و افزود : دین عبارتست از مجموعه عقاید ، اخلاق و ارزشهایی که مطابق با واقع باشد و همچنین با وحی نیز در ارتباط است .

وی با تفکیک میان معرفت شناسی دینی و معرفت دینی افزود : آیا می خواهیم معرفت شناسی دینی داشته باشیم یا معرفت دینی ، اگر بخواهیم به معرفت شناسی دینی بپردازیم بایستی از معرفت درجه یک به معرفت درجه دو برسیم.

معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه لرستان در بخش دیگری از سخنانشان به این موضوع پرداختند که یکی از مهم ترین مباحث معرفت شناسی دینی ارزش معرفت دینی است ، در واقع چه ملاکی برای صحت و سقم یک معرفت دینی داریم ، چه ملاک و معیاری برای این بحث داریم .، کجا می توانیم به قطع و یقین بگوییم این معرفت جزء دین است یا خیر؟

وی گفت : ابزار معرفت دینی حس است ، ما حواس ظاهری و باطنی داریم . آنجایی که شخص در خصوص مساله ای حدس می زند جزء حواس باطنی است ، در غرب رویکردهای پوزیتویستی و نگاتیویستی (ابطال گرایی ) به موضوع معرفت شناسی که اولی فقط معرفت هایی را می پذیرد که تجربه و حس آنرا تایید می کند و دیگری تجربیات قابل ابطال حسی را بیان می کند ، به طول خلاصه می توان گفت مجموعه تفکراتی که در این حوزه سامان می پذیرد ، نخ مشترکش حول سه عنصر پلورالیزم ، اومانیسم و سکیولاریسم قرار دارند که همگی از حس باطنی محروم اند .

معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه لرستان به ابزار مشترک برای معرفت دینی اشاره کرد و گفت : عقل به عقل نظری و عملی تقسیم می شود و در عقل نظری چه هست و چه نیست مطرح می شود و در عقل عملی چه باید کرد و نکرد ، اما این عقل در حوزه معرفت دینی چه نقشی دارد ؟

وی گفت : یک شیطنتی که در غرب اتفاق افتاده است این است که گفته می شود عقل یا دین ، یکی را برگزینیم ، یا بایستی عقل را برگزینیم یا دین ، در واقع عقل در مقابل نقل است نه دین . عقل انسان اولین منبع و ابزار دین است. محصول و یافته های عقل به همان میزان که قطعی است ، اعتباری دارد که آیات قرآن و روایات امامانی چون امام صادق علیه السلام دارد .

حجت الاسلام و المسلمین خدایی افزود : یکی دیگر از ابزارهای معرفت شناسی دینی شهود است . شروع انحراف و خطای غرب از این مساله از اینجا آغاز شد اینکه : من می اندیشم پس هستم در حالیکه بایستی عنوان می شد من هستم پس می اندیشم . این اندیشه غلط دکارت که بعدها توسط هگل با این عنوان که هرچه اندیشیدنی است وجود دارد و هر آنچه وجود دارد اندیشیدنی است ، از ابتدا نطفه غلط اندیشه های اومانیستی غرب را در راستای معرفت شناسی رقم زد که تا کنون نیز ادامه دارد و بجای شهود مبنای معرفت شناسی را بر اندیشه قرار داده است.

کد خبر: 66339

ارسال نظر