به گزارش لرستان خبر ، محسن باقری متولد سال 1365 شهرستان سلسله معلول جسمی حرکتی تحت پوشش سازمان بهزیستی است که مسئولیت خانواده را بر دوش دارد او در 28 سال زندگی خود 25 بارعمل جراحی انجام داده و به خاطر سختی ها و مشکلاتی که داشته سعی کرده روی پای خود بایستد و برای هم نوعان خود بتواند کاری انجام دهد، او تولیدی کیف وکفش وطن را در شهرستان سلسله راه اندازی کرده است.
فعالیت خود را در چه سالی و چگونه آغاز کرده اید و چند نفر به اشتغالزایی رسیده اند؟
تولیدی کیف و کفش طبی دو ماه است که راه اندازی شده،10نفر نیرو دارم که هفت نفر خانم و سه نفر آقا که همه از معلولان سازمان بهزیستی هستند و بر حسب معلولیت در کارها تفکیک شده اند.
میزان تحصیلاتتان؟
دانشجوی رشته حسابداری هستم.
مهم ترین دلیل و هدفتان برای ورود به عرصه کارآفرینی چیست؟
با توجه به وضعیت جسمی که دارم برای فعالیت در جامعه با محدودیت های زیادی رو به رو بودم و نمی توانستم مثل بقیه افراد به علایق شخصی ام بپردازم و همین سبب شد به فکر کاری باشم که در آن مستقل باشم، به همین خاطر با سختی ها و مشکلاتی که بر سر راه بود، مبارزه کرده و توانستم برای خود و دیگر دوستانم، کاری انجام بدهم.
متأسفانه باید گفت که در جامعه ما به افراد معلول بها داده نمی شود و در کارها و فعالیت های اجتماعی مورد استفاده قرار نمی گیرند که این برای من خیلی دردناک است.
همیشه به این فکر بودم که بتوانم برای هم نوعان خودم کاری انجام دهم که توفیق الهی نصیب من شد و خدا را شکر الان چند نفر مشغول به کار هستند و در فکر گسترش کارم هستم تا بتوانم افراد بیشتری از معلولان را در کار اشتغال وارد کنم.
اعتقادات و باورهای کلیدی که شما را در رسیدن به اهدافتان کمک می کند، چیست؟
وی در پاسخ به لرستان خبر گفت: باور و ایمان قلبی به خدا و اینکه هرگز هیچ در بسته ای برای هیچ انسانی وجود ندارد مگر اینکه خود انسان نخواهد، من معتقدم باید تمام تلاش و کوشش خود را به کار گیریم و آن چیزی که از نظر خداوند خیر و صلاح باشد حتما اتفاق می افتد.
خدایی که وضعیت جسمانی ما را این قرار داده پس همان خدا هم می تواند به ما کمک کند، اگر ما تلاش و کوشش کنیم و نگاهمان به خدا باشد خدا هم ما را در رسیدن به اهدافمان کمک می کند.
مهم ترین مشکلات سد راه برای اشتغال معلولان چیست؟
باقری: متاسفانه مشکلات زیادی وجود دارد که از جمله آن ها اینکه به معلولان برای کار اعتماد نمی شود چرا که می گویند معلولان به خاطر وضعیت جسمی شان از عهده انجام کارها بر نمی آیند و همین موضوع سبب شده که در جامعه به معلولان به عنوان یک فرد ناتوان نگاه کنند؛عدم ادامه تحصیل و فقرمالی نیز از دیگر مشکلات پیش روی معلولان است.
آیا معلولیت برای شما محدودیت ایجاد کرده است؟
خیر به عقیده من معلولیت محدودیت نیست شاید کارهایی بوده که به خاطر معلولیتم نتوانستم انجام دهم، ولی با صبر و حوصله ای که داشتم سعی کردم تا جایی که می توانم کارهایم را پیش ببرم.
شاید خیلی ها به این فکر کنند که افراد معلول کار زیادی از دستشان بر نمی آید اما اعتقاد من این است که هیچ محدودیتی برای ما وجود ندارد و می خواهم با کار وتلاش، خودم را به جامعه ثابت کنم چرا که خواستن توانستن است.
تعریف کارآفرین از نظر شما چیست؟
کارآفرین کسی است که بتواند اشتغالزایی انجام دهد و به نحو احسن از دیگران در راستای تولید، استفاده کند و بتواند افراد تحت نظر خود را در جهت رسیدن به اهداف پیش برده و سبب موفقیت شود.
هم اکنون در جامعه ما خیلی از فارغ التحصیلان دانشگاهی در مقاطع تحصیلی لیسانس و بالاتر بیکارهستند، بنابراین جوانان نباید حتما به فکر کار اداری باشند، چرا که نیاز است هر جوانی با توجه به استعداد و علاقه ای که در خودش می بیند، مهارت های لازم را کسب کند و در حرفه ای خاص مشغول به کار شود.
سرمایه گذاری ایجاد تولیدی را از کجا آورده اید؟
به کار تولیدی علاقه زیادی دارم اما سرمایه لازم برای این کار را نداشتم، برای همین از طرق مختلف حدود 100میلیون تومان به صورت قرضی فراهم و برای دریافت تسهیلات دولتی ثبت نام کردم و در حال انجام کارهای اداری آن هستم.
میزان تولیدات شما چقدر است؟
تولیدات ما بصورت روزانه بوده که تقریبا هر روز تولید 50 جفت کیف و کفش را داریم که این تولیدات در چهار سری و هر سری 12 جفت تولید می شود.
آیا صادرات به خارج از استان هم داشته اید؟
بله، صدور تولید به خارج از استان هم داشتیم که بیشتر به صورت سفارشی هستند.
آیا در فکر توسعه و گسترش این تولیدات هستید؟
بله اگر مسئولان حمایت کنند، هم تولید را افزایش می دهیم و هم اشتغال بیشتری را برای معلولان ایجاد می کنیم، چرا که هدف ما گسترش تولید در استان است که با فراهم شدن سرمایه لازم درصدد انجام این کار هستیم، تا علاوه بر تولید در استان، به استان های دیگر و حتی خارج از کشور نیز کیف و کفشمان را صادر کنیم.
قبل از اینکه به کار تولید مشغول شوید چه کارهایی انجام می دادید؟
در شرکت های ساوه و تولیدی کیف وکفش ملایر مشغول به کار بودم و بعد از آموزش هایی که دیدم، سعی کردم این حرفه را گسترش داده و برای معلولان ایجاد اشتغال کنم.
به نظر شما برای توسعه لرستان باید چه کارهایی صورت گیرد؟
استان لرستان یکی از استان های بهره مند کشور بوده که زیرساخت های لازم و سرمایه انسانی خوبی برای پیشرفت و توسعه را داراست.
جوانان لرستانی از مستعدترین جوانان کشورند که نیازمند توجه و حمایت مسئولان هستند، و با هدف گذاری، برنامه ریزی، بودجه و همت لازم می توان از استعداد جوانان بیشتر استفاده کرد و کارهای خیلی زیادی برای توسعه لرستان انجام داد.
مهم ترین تصویری که از خودتان در جامعه دارید چیست؟
من یک فرد خیلی پر تلاش هستم که هیچ وقت سعی نکردم به خاطر معلولیتم گوشه گیر شوم، در واقع این وضعیت را پذیرفته ام و انتظار دارم در جامعه فرهنگ سازی شود که معلولیت محدودیت نبوده و به معلولان بها داده شود، چرا که یک معلول فقط از یک نظر مشکل دارد ولی از صدها نظر دیگر می تواند توانایی های زیادی داشته باشد.
بهترین الگوهای زندگیتان در مسیر موفقیت چیست؟
دیدن یک معلول که خودش را به جامعه نشان می دهد و پیشرفت می کند، سبب خرسندی من شده و این امر مرا در رسیدن به اهدافم بیشتر ترغیب می کند.
آرزو و رویای دوران کودکی شما چه بوده؟
آرزوی من در دوران کودکی، داشتن جسمی سالم بود، اما وقتی دیدم که دست یافتنی نیست با آن کنار آمدم، بزرگتر که شدم باور کردم که این دیگر جزئی از زندگی من است، و این آرزو را از ذهنم پاک کردم و الان معلولیتم را پذیرفتم و از آن لذت می برم.
چطور می توانید خودتان را در شرایط سخت زندگی از لحاظ روحی قوی نگهدارید؟
تنها چیزی که مشخص است حمایت های پروردگار و انرژی ویژه ای است که از او دریافت می کنم، کسی که اعتقاد به خدا دارد، هر مشکلی را جزئی از شرنوشت خود و بر اساس حکمت خداوند می داند، تا سختی را تحمل کند، من مشکل را یک امتحان می بینم و سعی می کنم با تلاش، کوشش و توکل بر خدا آن را حل کنم و همیشه لطف خدا شامل حالم شده است.
مهم ترین ویژگی ها وتعریف تمجید هایی که دیگران از شما دارند چیست؟ شما را با چه رفتارهایی می شناسند؟
یک آدم پرتلاش و با روحیه که برای رسیدن به هدفش دست بردار نیست و هیچ چیزی مانع پیشرفتش نمی شود.
من در خانواده ای بزرگ شده ام که از لحاظ مالی در وضعیت بسیار ضعیفی قرار دارند که با این وضعیت جسمانی، مسئولیت خانواده بر دوشم بوده و حتی برای اینکه از عهده مخارج زندگی بربیایم مدتی را در شهرهای ساوه و تهران کار کردم، من این وضعیت خود را پذیرفته ام.
چقدر قبول دارید که جوانان کار ندارند و باید دولت برایشان کار ایجاد کند؟
من معتقدم هر کاری تلاش و پشتکار می خواهد اگر بگوییم سرمایه نداریم و حمایت نیست، نمی شود، چون نداشته ها خیلی بیشتر از داشته های ماست.
جوانان باید از خودشان ایده داشته باشند و هر کسی در کاری که مشغول است، سعی کند آن را توسعه دهد، شعار دولت حمایت از تولید است پس اگر جوانان از استعداد های خودشان استفاده کنند، دولت هم می تواند از آنان حمایت کند چرا که نیاز جامعه امروز به تولید است.
مهم ترین آرزوی شما چیست؟
با توکل بر خدا، اعتماد به نفس و باور اینکه خواستن توانستن است، بتوانم برای معلولان اشتغالزایی بیشتری ایجاد کنم و تولیداتم را توسعه دهم.
چه صحبتی با مسئولان دارید؟
دولت باید به معلولان بها دهد، معلولان نیازمند حمایت و تشویق هستند، ما برای گسترش کارمان، چه از نظر مالی و چه از نظر فروش محصولات به حمایت همه جانبه ای دولت، نیاز داریم.
کارهایی که تاکنون انجام شده، همه هزینه های شخصی بوده که تا الان هم خیلی بدهکار هستم، همه کارکنان همه معلول هستند و چون رفت و آمد برایشان سخت است، به یک ماشین برای رفت وآمد کارکنان نیاز داریم، در حالی که مکانی که هم اکنون در آن مشغول به کار هستیم اجاره ای است و نیاز به یک مکان ثابت داریم.
سخن پایانی؟
از اینکه توانستم برای هم نوعان خودم اشتغالزایی کنم و خوشحالی معلولان را می بینم، خیلی خوشحالم و من این خوشحالی آنان را با دنیایی عوض نمی کنم حتی اگر کارم بهره مالی زیادی برایم نداشته باشد، همین خوشحالی برایم ارزشمند است.
انتهای پیام/
